Wij hosselaars van Suriname

‘Mi mus’ hossel’, ‘is een hosseltje’, ‘als ik niet 2 of 3 banen heb, kom ik niet uit, ik moet hosselen’. Deze gedachtegang en de daaruit voortvloeiende uitlatingen zijn een deel van onze leefgewoonten geworden. De situatie vereist het ook, maar het is jammer dat we in zo een rijk land leven waarbij er gehosseld moet worden. Een hosselaar is een overlever. “En is een overlever lang genoeg een overlever, dan wordt die een killer”, zei een wijze vriend van me eens.

follow_your_dreams_cancelled

Al ongeveer 15 jaar (als het al niet langer is) wordt door de hoofdverantwoordelijken via verschillende mediapunten stelselmatig aangehaald dat er in Suriname een gebrek is aan 1. geld, 2. middelen en 3. deskundigheid. Anders vertaald hebben we dus gebrek aan 1. datgene dat we nodig hebben om middelen te moeten aanschaffen, 2. de middelen die we nodig hebben om geld te kunnen verdienen en 3. kennis van hoe we geld zouden kunnen verdienen indien we toch de middelen zouden hebben? Dit is zeker een angstig uitgangspunt van de cirkel waar we ons in bevinden. En vandaag horen we nog steeds niet alleen dezelfde geluiden, we ervaren ook de uitwerking van deze uitlatingen.

Geen-geld-dus-ook-geen-huis-kopen-200x150
In een verslag, opgesteld tijdens de oorlog door de Office of Strategic services werd in de beschrijving van Hitlers psychologisch profiel deze primaire regels aangegeven: Nooit toestaan dat het publiek afkoelt; nooit een fout of ongelijk toegeven; nooit toegeven dat er misschien iets goeds huist in uw vijand; nooit ruimte laten voor alternatieven; nooit schuld aanvaarden; concentreer op een vijand tegelijk en verwijt hem alles wat verkeerd gaat, de mensen geloven een grote leugen sneller dan een kleine, en als je die vaak genoeg herhaalt, zullen mensen die vroeg of laat geloven.
Een (onbewuste) leugenaar tracht zijn verhaal met waarheid te bekrachtigen wanneer de omstandigheden en situaties de uitlatingen op regelmatige basis en grootschalig niveau kunnen ondersteunen. Maar alles begint bij het geloven van de leugen.

dna goed

Surinamers zijn relaxed Het is frappant, maar vaak horen we vakantiegangers zeggen dat Surinamers zo relaxed zijn, en dat we ons met niks druk maken. Maar hoe relaxed zijn we? Is het mogelijk dat wij langzaam maar zeker de leugen van gebrek en schaarste zijn gaan geloven? Want de overtuiging daarvan zou kunnen leiden tot apathie, passiviteit (bedelmentaliteit) en/of onrust. Om ons maar even te beperken tot Onrust.

Het grote aantal verkeersongevallen kan al een van de indicatoren van de heersende onrust zijn. De meesten schijnen opgejaagd te zijn door onrust. Misschien onrust om een gemiste kans van inkomsten te voorkomen? (dat lijkt vreemd omdat we veelal toch laat zijn voor afspraken, vanwaar de onrust dan?) En mocht de mogelijkheid zich voordoen om op lang termijn te kunnen verdienen, heeft men vaak ook weer de onrust en de haast om niet over een langere periode gezamenlijk te willen verdienen. Men gaat voor de snelle slag. De keuze van deze slag gaat meestal gepaard met oplichting en wanbetaling (en dan nog niet eens gesproken over de criminaliteit).

Wanneer de een de ander oplicht of willens en wetens niet betaalt voor een geleverde dienst of product, creëert men gebrek aan geld voor de ander. Geen geld betekent geen vooruitgang, geen vooruitgang betekent geen beweging, en geen beweging betekent geen eten. En geen eten…betekent geen leven. Is het gewaagd om te mogen concluderen dat wanneer wij Surinamers op zo een manier met elkaar omgaan, we nu al de grens van hosselaars naar killers zijn bezig te overschrijden? Of hebben we die al overschreden? Want door zo met elkaars belangen om te gaan maken we wel een indirecte aanslag op elkaars leven. We bezorgen elkaar een langzame dood, terwijl we internationaal wel bekend erom staan een rijk land vol potentie en mogelijkheden te zijn. Mijn streven: Suriname van psychologische burgeroorlog naar geestelijke eenwording.

494d88fb22ad2035a2b7f7345df36bcd

EEN OPEN VRAAG/BRIEF AAN ALLE HUIDIGE EN TOEKOMSTIGE POLITICI VAN SURINAME.

Tijdens, voor en na de verkiezingscampagne roepen de bereidwillige kandidaten en de uiteindelijk gestelde hoofdverantwoordelijken altijd op tot het hebben van liefde voor het land. Zij geven ook altijd zelf aan liefde te hebben voor Suriname en Surinamers. Het is, gezien de erbarmelijke situatie in het land, duidelijk dat het huidig systeem het niet toelaat dat deze verklaarde liefde zich laat uiten in de praktijk.
Een burger is de hoogste op zich zelf staande macht in een land en heeft daaruit voortvloeiende het hoogste recht om de overheid ter verantwoording te roepen. Als burger van Suriname, geef ik vandaag aan geen vertrouwen te hebben in het beleid van de gestelde hoofdverantwoordelijken van het land. Het wantrouwen is niet beperkt tot de personen van de huidige overheid, maar in het bestaand democratisch systeem in het geheel. Het is dus niet persoonlijk gericht naar individuen. Dit bestaand democratisch systeem bestaat al eeuwenlang en heeft door middel van indoctrinatie de overtuiging doen ontstaan dat een rechtmatige burger niet volwaardig kan zijn of een stem heeft zolang zo een burger niet binnen de spelregels van dit systeem participeert.

animal-farm-some-animals-are-more-equal

Het huidig systeem is erop ingericht om het belang van de landsdienaar in het algemeen te dienen en creëert de mogelijkheid om systematisch nonchalant om te kunnen gaan met het belang van de burger.

wolf sheep
Woorden als: Regering (Regeerder: wat ook weer overheersing impliceert), machthebber, zijne excellentie, edelachtbare, first lady, leider, zijn woorden die ter indoctrinatie zijn gecreëerd om op een heel subtiele manier de onterechte hiërarchische verhouding tussen overheidsverantwoordelijke en burger te doen ontstaan en leven. De burger waant zich hierdoor ondergeschikt en machteloos omdat die gelooft in de kracht van een destructief systeem. Het in het leven roepen van deze en alle soortgelijke benamingen geeft al de intentie van zelfverering aan, en afwezigheid van dienstbaarheid in het algemeen belang is een logisch gevolg. Meerdere gevolgen hiervan zijn; ongelijkheid, moreel verval, minachting van- en dus geen respect voor de burgers van het land, corruptie, onderdrukking, rancune, apathie en zelfverrijking.

government
Vanwege het gebrek aan vertrouwen is het heel belangrijk nu te weten wie betrouwbaar is om het algemeen belang op een eervolle en integere wijze te dienen. Het is overduidelijk dat het kunnen opereren binnen dit systeem, aantrekkelijk is voor degenen die over de ruggen van anderen, zichzelf willen verrijken omdat de aard van dit systeem het toelaat.
In dit kader, om eventueel het vertrouwen te kunnen bemerken en weer te kunnen laten leven in de Surinaamse gemeenschap, is er een plan van aanpak in kaart gebracht. Een authentiek en praktisch concept waarbij, wij, de burgers tevens gemeenschappelijke eigenaren van Suriname en opdrachtgevers van de verantwoordelijk gestelden bepaalde zaken, rechtmatig mogen en kunnen afdwingen in woord en daad.
Om een aanvang hiermee te maken, zou ik graag de belangrijke hoofdpunten van het bestaand democratisch systeem gewijzigd te willen zien, of het systeem in het geheel op te heffen.
Aan:
– Alle hoofdverantwoordelijke vertegenwoordigers van alle bestaande politieke partijen
– Alle hoofdverantwoordelijke vertegenwoordigers van politieke partijen die zich nog zullen aandienen
– De meest laag gepositioneerde s’ lands hoofdverantwoordelijken te noemen: ministers, directieleden van de overheidsinstanties, DNA leden, de President en Vicepresident
Ik verzoek u respectvol om uw integriteit te tonen door op de volgende stelling in te gaan en de daarbij behorende vragen te beantwoorden; “Aangezien u regelmatig uit dat u van het land en de mensen houdt, u het land dient en doet wat het volk wil omdat u graag vooruitgang wil zien, bent u dan bereid de volgende handelingen te verrichten om het vertrouwen te kunnen doen herleven:
1. Terstond, zonder enige stagnatie wettelijk te behandelen en te implementeren dat er geen recht op een ambtsalaris bestaat tijdens de ambtsperiode, dat geldt ook voor een levenslange salaris na de ambtsperiode. Reden: U wordt tijdens uw ambtsperiode toch al gefaciliteerd met alle zaken van dien: reizen, voeding, kleding, transport en overige voorzieningen.
2. Het afstaan van uw grootgrondbezit, concessies en hoge bankrekeningen aan de staat ter aanwending van het algemeen belang. Aangezien u al vindt er geen geld is in het land en gebrek is aan middelen lijkt het nobel en empatisch om samen met de bevolking het leven gebaseerd op bezuiniging te ervaren. Er is vaker vanuit uw zijde met overtuiging aangegeven hoe men op een efficiënte wijze met een maandelijks salaris van ongeveer srd 1000,00 zou kunnen uitkomen. Wij dagen u uit het voorbeeld te geven.
3. Wettelijk te implementeren dat elke laag geplaatste overheidsambtenaar, zoals eerder genoemd, die zich opwerpt voor het willen dienen van het land vanuit de politieke arena levenslang geen recht heeft op het worden van een miljonair of miljardair, geen recht heeft op grootgrondbezit en concessies, en extravagante luxe en comfort. Dit geldt ook voor de naaste vrienden en familieleden.

4. Publiekelijk uw verantwoording af te leggen over uw privé- inkomsten en uitgaven aan gezien elke burger dat in de vorm van belastinggelden, elke maand aan u dient te doen. En aansluitend hierop, indien uw uitgaven overbodige luxe en comfort impliceren u dat terug dient te vergoeden aan de staat. Kortom: betaalt u uw belasting wel naar eer en geweten?
Ik verzoek de journalisten, onze welgemeende, goed bedoelde, vreedzame en opbouwende uitdaging aan deze groep mensen kenbaar te maken door de al aangehaalde stelling en vragen over te brengen, om zodoende duidelijkheid hierin te brengen.
Ik verzoek jullie, de journalisten, met alle respect omdat ook jullie als burgers van dit land te kampen hebben met de dagelijkse beslommeringen en tegenslagen. De situatie in het land raakt ook jullie en jullie gezinnen.

APATHY 543735_439289519432628_196601040368145_1578366_643127920_n
Journalisten, verpleegkundigen, studenten, hosselaars, zakenlui, politie agenten, militairen, ook onze criminelen, alle burgers van Suriname, mochten deze personen zich bereid verklaren hun salarissen, luxe en overmatige rijkdom af te staan aan de staat omdat men eervol, nederig en zonder winstbejag het land wil dienen en daad aan woord toe te voegen, hebben wij de burgers van de gemeenschap al een goede indicatie wie het werkelijk met land en de mensen meent en het algemeen belang oprecht wil dienen.
Ik kijk uit naar wie zich dan zou willen opwerpen om het land nog te willen dienen.

 

De aangekaarte onderwerpen zijn gericht transformatie van denken waarbij vrijheid van denken, voelen en handelen centraal staan. Alle onderwerpen die onze vrijheden raken komen aan de orde.